DE SUMERIURS

Als we naar de toekomst willen kijken lijkt het zinvol eerst de blik op het verleden te werpen. De bijbelse verhalen worden in een ander deel behandeld, maar hier gaan we nog iets verder terug in de tijd. Overigens komen veel van de bijbelse verhalen uit de koker van de Sumeriürs

Als we deze verhalen volgen dan zien we dat de zonen van "god" afdaalden van een planeet, of opstegen uit het binnenste der aarde naar de buitenkant van onze aarde en zij zagen de gebrekkige vormen van het derde geslacht der mensen, waarop zij het ontstaan van het vierde geslacht stimuleerden.

Onder hun leiding steeg de samenleving van dit vierde geslacht op uit haar apathie en evolueerde naar een hoger mentaal niveau. Uit alle mythen en verhalen blijkt steeds dat de "goden" vliegtuigen en of raketten ter beschikking hadden of zich op andere wijze tijdloos over grote afstand konden verplaatsen. Dikwijls wordt het, in de bijbel beschreven, paradijs ook op een andere planeet (Faëton?) gesitueerd.

Uit dit paradijs zou de eerste Adam afgedaald zijn naar de aarde en uit zijn rib, een zijde, een deel van hem, zijn vrouwelijke aspect, zou Eva zijn ontstaan.

Persoonlijk opteer ik meer voor de mening dat de gasvormige planeet Terra verstoffelijkte waardoor Adam en Eva ontstonden, maar goed laten we eerst dit oude verhaal een tijdje volgen.

De Sumeriürs,¹) waar we grote delen van onze wijsheid aan danken, spreken er over dat de lagere "goden" de Annunaki, op zeker moment, in opstand kwamen omdat hun hele leven bestond uit werken en zij riepen de Vroedvrouw van de "goden" aan en zeiden: "Gij Grote "Godin" van het leven, schep ons werkers, schep voor ons eenvoudige arbeiders, die ons juk kunnen verlichten". ²)

Mammi, de moeder der "goden" schiep daarop uit (biologisch) leven op aarde en zaad van een "god" een lulu. Daarna sprak zij tot de lagere "goden": "Jullie vroegen mij een werker te scheppen, welnu die taak heb ik volbracht. Hier is een lulu, een slaaf; die voor jullie kan werken zodat jullie vrij kunnen zijn en kunt gaan waarheen je wilt!"³)

¹) Ook grote delen van het Oude Testament van de Bijbel zijn op deze wetenschap gebaseerd. Het is altijd de -goede?- gewoonte geweest verhalen over te schrijven en aan de heersende situatie, of aan de denkbeelden van de schrijver, aan te passen. Zo wordt in het N.T. Jezus van Nazareth opgevoerd als de stoffelijke uitvoerder van Oud Testamentische hoop en verwachtingen. Ook hier was de wens weer eens de vader van de gedachte. De beschrijving van Jezus leven en werken werd in hoge mate aangepast aan de toen levende Joodse wensen en verlangens.

²) De Vrouw komt in de meeste kosmologische geschriften naar voren als Vrouw. Zij vertegenwoordigt het vaste bestanddeel. De man wordt gepresenteerd als Zoon, Man of Vader van de Vrouw. Het Vrouwelijke (de ziel) blijft onveranderlijk, maar het mannelijke evolueert. De evolutie vindt dus plaats in het mannelijke hersendeel, in het verstand of de geest van de mens. En Moeder Aarde brengt steeds opnieuw mensen voort die dit pad der evolutie mogen gaan. De stoffelijke man en vrouw staan zinnebeeldig voor dit kosmologische proces.

³) De stoffelijke mens nam de werkzaamheden over die voor de astrale mens de “goden” te zwaar waren geworden. De aarde liep in dit scheppingsproces voorop en was reeds stoffelijk geworden, maar de "goden" waren nog in bezit van een astraal lichaam en konden dit zware werk in de materie niet verrichten. Daarom vroegen zij om stoffelijke helpers. Het is een symbolische methode om uit te leggen hoe het scheppingsproces is verlopen.

Volgens de Sumeriürs werd deze mens in Afrika geschapen om in de goudmijnen te werken.¹)

Een deel van deze Homo Erectus, de rechtopgaande mens, ontwikkelde zich door de evolutie verder in Homo Sapiëns, de denkende mens. Het voorland van deze Homo Sapiëns is de Homo Christos, hetgeen betekent; de geestkrachtige mens. De Homo Christos zal zich ooit verder ontwikkelen in de richting van een astraal mens, met andere woorden; in deze fase van ontwikkeling zal de mens zijn grofstoffelijke lichaam, via een stoffelijk -omzetten in een fijnstoffelijk lichaam. Zover in het verleden deze mens werd geconstrueerd, zover of nog verder in de toekomst zal de astrale mens weer de aarde bewonen.

De denkende mens zal zich door de evolutie ontwikkelen in een materieel "lichtere" richting en deze ontwikkeling gaat daarna gewoon verder in de richting van een fijnstoffelijk, of astraal lichaam.

In de Sumerische geschriften wordt gewag gemaakt van koningen "goden" die soms 30.000 jaar of langer regeerden en in de verdere geschiedenis wordt verhaald, hoe de "god" Enki de mens steeds verder modelleerde met behulp van zijn eigen zaad. Hoever we deze beschrijvingen –stoffelijk -serieus willen/kunnen nemen is een zaak van ieder mens persoonlijk; mijnsinziens kunnen dit ook gewone biologische mutaties zijn geweest, waarbij telkens de meest gunstige levensvorm de anderen in het strijdperk overwon.

¹) Goud was erg belangrijk voor de "goden". In hun astrale lichaam bezaten zij een gouden glans. Ook Adam en Eva bezaten een astraal lichaam, en pas toen dit lichaam verstoffelijkte ontstond de schaamte. Zij schaamden zich niet voor hun naaktheid, maar voor hun stoffelijke lichaam. God -de natuur - bekleedde hen met huiden van dieren, zo verloren zij hun gewaden van licht. Goud bleef het meest begeerde metaal, omdat het herinneringen opriep aan het astrale Faëton of Terra. Van het Hemelse Jeruzalem wordt in Openbaringen 21:21 gezegd dat deze astrale stad poorten van zuiver goud bezit en straten heeft als doorschijnend glas. Adam en Eva kwamen dus duidelijk uit een astraal gebied, en het voorland van de mens, het Hemelse Jeruzalem, is opnieuw een astraal gebied.

De Adam, die wij kennen uit het Oude Testament van de bijbel, kunnen we mogelijk beschouwen als de laatste buitenaardse kosmische ingreep waardoor de goden verstoffelijken. Doch het is ook mogelijk dat het een ingreep is geweest in het stoffelijke en geestelijke functioneren van de Inheemse mens naar Homo Erectus. Wat mij betreft is de androgyne Adam de schakel tussen een astrale "god" en een Homo Erectus welke evolueerde naar Homo Sapiëns.¹)

Het lijkt er op te wijzen dat een van de laatste astrale levensvormen, al dan niet met behulp van buitenaf, na de verstoffelijking ook direct het voortouw nam in het proces van de evolutie. Een en ander wordt  duidelijk als we weten dat de "goden" geen mogelijkheden meer bezaten om terug te keren naar hun moederplaneet de gasvormige planeet Terra. Op dat moment was er maar één weg begaanbaar en dat was de weg door de materie. Voor hen bleef er slechts één mogelijkheid open en die was: door middel van de evolutie van het menselijke geslacht weer op hun oude niveau terug te komen en uiteindelijk weer als een astraal levende “god” het materiele avontuur achter zich te laten.

Daar werkt sindsdien het menselijke geslacht aan.²)

¹) Het scheppingsverhaal van Adam en Eva is zeer waarschijnlijk een lang biologisch proces geweest van natuurlijke ontwikkeling, waarbij het echter niet geheel mag worden uitgesloten, dat er vanuit een hoger ontwikkelde "godenwereld" manipulaties zijn uitgevoerd, waardoor dit proces zich versnelde. Ook thans is de medische wetenschap weer bijna zover gevorderd dat dit soort manipulaties ons kan helpen bij de overgang van Homo Sapiëns, naar Homo Christos. Van stoffelijk denkend mens naar stoffelijk geestelijk mens. Dit is een deel van dezelfde weg, alleen nu voorbij het keerpunt.

²) Zoals vele diersoorten tijdens de koude wintermaanden overleven als een pop of cyste om daarna in het voorjaar opnieuw tot leven te komen, zo dienden de "goden" te verstoffelijken om dit materiële tijdperk te overleven. Voor deze "goden" brak de barre materiële winter aan en alleen door mens te worden konden ze dit zware tijdperk overleven. Hieruit komt ook de gedachte dat de mens een zoon van “god”is. Zolang de vlinder leeft is de rups dood en omgekeerd. Zolang de mens de aarde bewoont zijn de “goden”dood en omgekeerd.

Er bestaat in de natuur echter geen rechtstreekse weg terug; we weten maar al te goed dat wanneer de herfst zijn intrede heeft gedaan we wel smachtend kunnen terugverlangen naar de mooie warme zomeravonden, doch wij kunnen de kalender niet terugdraaien. Natuurlijk komt er wel weer een zomer, maar daarvoor moeten we ons eerst door een guur najaar, een koude winter en een nat voorjaar werken, om opnieuw van zon en licht te kunnen genieten. Dit was ook de opdracht van de "goden" zij moesten door een grofstoffelijke materiële winter om ooit weer een astrale zomer te kunnen ervaren.

Hoewel de verstoffelijkte "god" dikwijls zijn afkomst idealiseerde, was hij anderzijds ook zeer verlangend deze ervaringen op te doen want ook het stoffelijke gebied, waarin wij thans leven kan men ervaringen opdoen die in de astrale wereld onbekend zijn. Denk alleen maar aan de mogelijkheid daadwerkelijk een oorlog te kunnen voeren of seksuele samenleving hebben, of je te voeden met heerlijke spijs en drank.

Ook wij hebben het soms moeilijk met de natuurlijke ordening, in de herfst van ons leven kunnen sommigen van ons maar moeilijk afstand doen van de hoogzomer van hun bestaan; met allerlei verjongingskuren trachten ze het heerlijke jonge zomerse gevoel zo lang mogelijk vast te houden.

De "goden" kwamen van de (fictieve?) planeet Faëton en volgens sommige van deze verhalen vond de vernietiging van Faëton ongeveer 200.000 ¹) aardejaren geleden plaats, maar anderen denken aan 18 miljoen jaar. Overigens heeft de autochtone Terraanse bevolking in de laatste 200.000 jaar ook menige natuurramp moeten incasseren.

Over de vernietiging van de hemel Faëton is niet zoveel bekend en het blijft natuurlijk ook mogelijk, dat de planeet onzichtbaar werd voor het menselijke oog. Doordat Terra en daarmee de "goden" steeds meer verstoffelijkte is het mogelijk dat hun thuisbasis, de geestelijke planeet Faëton, geleidelijk voor hen onzichtbaar, onleefbaar en onvindbaar werd. In een andere optie ontstond uit het astrale Faëton de stoffelijke planeet Terra.²)

Dit proces is analoog aan het scheppingsverhaal waarin uit een androgyne "godenzoon" een dualistisch mens ontstaat.

¹)In de mythologie worden dagen dikwijls als jaren geteld en jaren als mensenlevens. Duizend jaren zijn waarschijnlijk bedoeld om een levensgolf aan te geven. 200.000 jaar kan wat mij betreft ook heel goed gewoon "heel lang geleden" betekenen. Sommige auteurs menen echter te kunnen bewijzen dat er zo'n 200 000 jaar geleden is ingegrepen in de genen van een eenvoudig soort inheemse mens waaruit de huidige Homo Sapiëns ontstond. De Homo Erectus zou in deze gedachtegang dan geen voorganger, maar een gedegenereerde nakomeling van de huidige Homo Sapiëns zijn.

²) Babylon werd de poort der "goden" genoemd en algemeen werd dan gedacht aan "goden" die uit de ruimte neerdaalden op onze planeet Terra. In de optiek dat Faëton het astrale deel van Terra vertegenwoordigt en dus binnen de harde materiële schil van onze aarde ligt doemt er een totaal ander scenario op. Wanneer Babylon de poort der "goden" was, werd zij als tunnel gebruikt waardoor de astrale "goden" uit de aarde opstegen. Deze richting is dus tegengesteld aan wat altijd werd gedacht.

Emmen 1994

    Index