HET WEEFGETOUW

Zoo werk ik aan 't ruisend

Weeftouw van den tijd

en schep ik het levend kleed

der Goddelijkheid.

                 Johann Wolfgang Goethe

Het mysterie van het leven wordt, esoterisch beschouwd, omringd door twee en zeventig duizend draden van zilver en goud. Deze draden beschermen de grote geheimen van ons leven. Natuurlijk kunnen we er wel weer over schrijven, we kunnen wel weer iets vertellen over het doel van ons leven en de zin van ons bestaan. We kunnen het nog eens uitleggen, maar er blijft toch nog heel veel verborgen, wat niet duidelijk is te verklaren.

Toch gaan we in deze verhalen weer een flinke stap verder; we verwijderen opnieuw heel voorzichtig een aantal van de sluiers die het leven omringen, want het einddoel blijft toch altijd -het van aangezicht tot aangezicht aanschouwen - van het mysterie van ons bestaan. Desondanks blijft het leven deels met maya en geheimenis omringd, het blijft een wonder, nauwelijks te bevatten en misschien ervaart u de uitleg als science fiction. De uitleg die we kunnen geven blijft altijd mythisch, omdat onze taal onvoldoende mogelijkheden bezit het op een verantwoorde wijze in woorden uit te drukken.

De mythevorm geeft ons de vrijheid onze gedachten te laten gaan, er onze eigen betekenis aan te geven, maar we mogen het nooit verabsoluteren, er geen harde realiteit van maken. We dienen steeds voor ogen te houden dat mythen metaforen zijn, wegwijzers, richtingaangevers, niet meer en niet minder. We mogen er ook geen kerkelijke dogma's aan verbinden.

De naar buiten gerichte zintuiglijk ingestelde mens denkt dikwijls dat hij in zijn leven, met heel weinig gegevens, veel belangrijke beslissingen moet nemen.

Ofschoon daar soms, oppervlakkig gezien een kern van waarheid in schuilt; de mens is immers geroepen levensopdrachten uit te voeren waarvoor geen pasklare antwoorden zijn gegeven, is het toch niet helemaal correct te stellen dat hij nauwelijks middelen bezit om zijn levensop­dracht naar behoren uit te voeren. Hij heeft immers mogelijkheden genoeg ontvangen om voor elk probleem, dat hij op zijn levensweg ontmoet, een voor zijn niveau passende oplossing te vinden.

Maar als we nog verblind zijn en de levensweg niet meer zien dan horen we de stem van ons geweten niet. Onze onbewuste geest is dan onbereikbaar en het goddelijke in ons is onzichtbaar geworden. Onze herinnering is geen helder licht maar een zwarte vlek geworden en onze bewuste geest functioneert dan ook niet meer optimaal. Kortom als we in duisternis leven laten we ons meestal leiden door onze van oorsprong dierlijke emoties, of we gebruiken – iets verder op het pad – onze zogenaamde gezonde boeren ver­stand.

Wie echter alleen zijn gezonde verstand gebruikt, of anderzijds zich steeds laat leiden door zijn emoties, gebruikt maar een fractie van de mogelijkheden welke hem ten dienste staan. Zij die wel gebruik kunnen maken van alle, door het universum, aan de Homo Sapiëns ter beschikking gestelde kennis, nemen hun beslissingen op basis van de kennis en het weten, dat in hen zelf of in hun morfogenetische velden beschikbaar is. Zij gebruiken hun verstand, zij luisteren naar de stem van hun geweten, zij volgen de stem van hun hart en raadplegen hun onbewuste geest en ervaren bewust hun emoties en gevoelens. Wanneer echter iemand in zijn dagelijkse bestaan onbewust en gedachteloos leeft, kan hij niet altijd rekenen op de juiste ingeving, op het juiste moment.

Voor alles wat we willen oogsten moet eerst het zaaibed toebereid worden, de aarde dient losgemaakt te worden om het licht een kans te geven de grond te doordringen, dat is een natuurwet. Het zaad dient in de goede aarde te vallen, om te kunnen groeien en vrucht te dragen.

Ook als we wijsheid willen oogsten moeten we het zaaibed –onszelf -daartoe gebruiksklaar maken; er dient geploegd, gezaaid en gewied te worden, zo leggen we ons innerlijk open voor het Transcendente Licht.

Het leven weeft het kleed van oorzaak en gevolg. Zilveren en gouden draden vormen samen de schering van het tapijt waarvan wij de gekleurde inslag mogen zijn. Mythen, sagen, legenden en verhalen vormen de gouden schering van het tapijt waaraan wij onze eigen kleur mogen toevoegen. Ieder van ons is een inslag van het tapijt, dat door het hele menselijke geslacht wordt geweven en wanneer we de architect van dit kleed willen leren kennen zullen we de lijnen van de schering moeten volgen. Daartoe zullen we onze geest vrij dienen te maken, om langs dit pad de oervader van de schepping te vinden. Geest en rede staan vrij van ons stoffelijke lichaam, daarom durf ik u te vragen met mij mee te gaan. Laten we op zoek gaan naar antwoorden op die vragen, laten we gaan zoeken naar de contouren van het weefsel, met veelkleurige inslag en een schering van zilver en goud. Laten we het mentale tapijt bestuderen, maar daarbij de emotionele kant van mythen en legenden niet vergeten.

Index