HET VERHAAL VAN HET LEVEN

Wanneer we een verhaal willen schrijven zoeken we een beginpunt. Een punt van waaruit we ons betoog willen opzetten. Een Perpetuum mobilé bezit geen beginpunt, het is immers een eeuwigdurende beweging zonder begin of eind. Ook het scheppings en verlossingsverhaal kent begin noch eind. Het is dus legitiem dat de bijbel het verhaal zo,n 6000 jaar geleden laat beginnen.

6000 jaar geleden was het in Babylon volle middag en meer. Hoogste tijd om de arbeid aan te vangen. De kleine levensgolf die in 2160 jaar rond de aarde trekt heeft in het jaar des waren Lichts op dat moment de stad der “goden” bereikt.

Het is een meer dan acceptabel beginpunt van de geschiedenis van de mens omdat op dat moment het schrift werd ontdekt. Men kon nu de bekende gegevens noteren en opnieuw naslaan.

Maar, zo gij zulks begeert, kunnen we het beginpunt van deze cirkelgang natuurlijk ook miljarden jaren geleden situeren. In een kring lopend is er echter niemand die voorop loopt en niemand die de rij sluit. Zo kunnen we het scheppings en verlossingsverhaal elke dag laten beginnen. De eigen geboortedag, de schepping van Adam, de geboortedag van Boeddha, Jezus of Mohammed. Alle punten in de cirkel zijn legitieme aanvang - alsook eindpunten.

Voor mij op tafel ligt een bol. Deze bol is eindig, maar ik kan u niet zeggen wáár hij begint of eindigt. Waar is het beginpunt, wat is het einde?

Omdat we met het verhaal toch ergens moeten beginnen is eigenlijk elk markant punt in de geschiedenis geschikt als aanvangspunt. Dat kunnen we ver weg in het mystieke verleden leggen, of in Babylon 6000 jaar geleden maar ook in moment in de verre toekomst.

Een stelling die te verdedigen valt is dat het vandaag allemaal begint. Het is echter ook te verdedigen dat alles in het NU eindigt. Immers wanneer alles vandaag begint, eindigt het ook allemaal vandaag.

Ergo, schepping en verlossing ontmoeten elkaar vandaag. Verleden en toekomst ontmoeten elkaar vandaag in het heden en dat ontmoetingspunt bent u.

In u ligt opgeslagen de kennis uit het verleden en u bent ook de bron voor de wijsheid van de toekomst. Een deel van de kennis uit het verleden kunnen we misschien nog weer bereiken, maar de wijsheid uit de toekomst is voor de meeste van ons een grijs gebied. Toch bent u het onveranderlijke punt tussen deze twee grootheden. Spinoza zei het zo: "Al verandert het voorkomen van het heelal ook op oneindig veel wijzen, toch blijft het immer hetzelfde" Al zijn wij door vele levensvormen gegaan we zijn altijd hetzelfde gebleven. 

Doordat ook in ons huidige tijdsbestek nog veel mensen alles zwart/wit zien, zal het proces van oorlog en vrede zich nog niet zo snel wijzigen. ¹) Overigens is het misschien ook niet de bedoeling dat dit proces zich nu al wijzigt, daar iedere neergedaalde ziel langs deze weg zijn levenslessen kan leren, om wijzer terug te kunnen keren in het etherische huis van de Hemelse Architect.

¹) Oorlogen, maar ook ordinaire ruzies, ontstaan doorgaans niet over wat de mensen weten, maar over wat ze wensen te geloven. Nog steeds volgen veel mensen liever hun vooroordelen inplaats hun verstand te gebruiken.

In onze keten van genen, als rechtstreekse nakomelingen van Adam en Eva, is een gen geïmplanteerd waardoor we voort kunnen gaan op de weg der evolutie. Dit gen veroorzaakt behalve een drang tot vooruitgang ook heimwee, het terugverlangen naar de thuisplaneet. Deze geleidelijk steeds meer geromantiseerde hemel dragen we allen, min of meer bewust, met ons mee en door gevoelens van heimwee, verlangens en onvrede met onze huidige situatie kunnen we ontwaken uit onze apathie en in actie komen om te werken aan ons lot.

Hiervan zal alleen sprake kunnen zijn als we het goede spoor kiezen, want er zijn ook velen die hun lot in handen van een ander leggen, zij zien zichzelf als hulpbehoevend en vertrouwen liever op de genade van een Verlosser, om zo terug te ontvangen (een gezond en vrij astraal lichaam levend in het paradijs) wat eertijds is verloren gegaan.¹)

Dit heimwee naar de hemel diende echter ook eeuwenlang als een chantagemiddel voor kerkelijke en wereldlijke leiders, om hun politieke of economische doelen te verwezenlijken. Van de zwakte van mensen is altijd gebruik of -zo u wilt -misbruik gemaakt. De afwachtende cholerische, melancholische of romantische mens is een kwetsbaar object in de handen van notoire machthebbers.

¹) Zie ook Hebr 11:13-15

Emmen 1994 + 2003

Index