ALLAT

Boven de deur van een Griekse tempel in het oude Delphi stonden de woorden: "Ken u zelf". Zelfkennis is belangrijk, het is wezenlijk voor onze ontwikkeling. Behalve "Ken u zelf" stond er nog iets boven deze tempeldeur, want, volgens de overlevering, stond daaronder "Niets in overdaad".

Dat is juist, want je moet jezelf niet begraven onder allerlei kennis; je moet niet overal tegelijk mee bezig zijn, je moet je zoektocht naar zelfkennis niet overdrijven. Dan jaag je jezelf op tot je er oververmoeid of overspannen bij neervalt. Tegenwoordig spreekt men dan van lichaamstaal. Het lichaam geeft ons een seintje! Dan moeten we even een paar maten rust nemen!

U kent wellicht het verhaal. Prins Parcival lag op de grond en hij kon niet slapen. Hij was doodmoe, want hij had de hele dag gereisd, hij had de hele dag op zijn paard gereden. Zonder te rusten, of iets te eten, had hij het brave dier voortgedreven; nu lag hij daar op de koude rotsen om te rusten, maar hij kon de slaap niet vatten. ¹)

Zijn afgebeulde paard stond bij hem en had ook niets te eten. Parcival lag met zijn hoofd op een steen en toen hij zijn ogen weer even opendeed zag hij het hoofd van Allat zijn paard.

Het paard keek hem aan en zei: "Parcival, waarom jaag je mij altijd zo op? Waarom geef je mij steeds de sporen? Weet je eigenlijk wel hoeveel pijn dat doet?"

Parcival zei niets, hij was met stomheid geslagen, zo verbaasd was hij dat het paard kon spreken.

"Nu lig je hier" op de rotsen, zei het paard, "en ik sta hier zonder eten of drinken. Niet dat ik er kwaad over ben, want jij bent de baas, maar als we bij die kruising naar links waren gegaan, waren we langs een herberg gekomen en had je nu lekker in een bed gelegen en ik had haver gehad en een warme stal.

Dan had ik morgen weer kunnen draven, want dat doe ik het liefste; voor jou draven, dat is mijn werk, daar leef ik voor.

"Vergeef me" zei Parcival, "je ziet dat ik ervoor gestraft wordt, maar zeg me alstublieft: sinds wanneer kun jij praten?"

Het paard Allat slaakte een diepe zucht. "Daar heb je het weer! Sinds wanneer kun jij praten? Ik kon áltijd al praten, maar jij kunt me nu eindelijk verstaan".

Ook onze geest, onze wil, jaagt ons lichaam soms voort; soms tot we er letterlijk bij neervallen, dan storten we in. Dat wordt lichaamstaal genoemd. Het lichaam seint ons in dat we het even rustig aan moeten doen. Ook op geestelijk gebied moeten we dan niets forceren. (Niet alleen het paard Allat was totaal uitgeput, maar ook Parcival was aan het eind van zijn Latijn!) Paard en ruiter behoren een eenheid te vormen en als de ruiter zich onwijs gedraagt en de kracht van paard en ruiter verkwist zal het resultaat nooit schoonheid kunnen zijn.

Bewustzijn is luisteren naar de stem van je hart, naar wat je geest je ingeeft, luisteren ook naar wat je lichaam te zeggen heeft, begrijpen dat ze samen een éénheid vormen. Bewust leven is geest, lichaam en ziel in balans houden.

De blinde droeg de lamme, maar deze lamme leefde onbewust en ondoordacht, hij joeg de blinde voort, dan hierheen, dan daarheen, dit nog even zien, daar nog even kijken. Totdat de zwoegende blinde midden in een bos bezweek; toen kon ook de lamme niet verder.

Als we met beleid leven draagt de blinde de lamme. Het lichaam draagt de geest. Overal waar de geest wil zijn brengt het lichaam hem. Het dier draagt de engel. De ziel kijkt met de ogen van het lichaam en zegt wat hij ziet en het lichaam draagt de ziel.

Zo helpen ze elkaar. Geestelijk uitputting is verkeerd, maar ook lichamelijk moeten we ons niet afmatten. De gulden middenweg van de ouden bewandelen brengt ons meestal het dichtste bij ons doel.

Het is echter ook niet goed tijdens het leven geestelijk dood te gaan en we moeten lichamelijk wel in actie blijven. Als geest en lichaam goed samenwerken zijn we één wezen. Wanneer we begrijpen dat in deze legende prins Parcival onze geest voorstelt en het paard Allat ons mentale lichaam, dan kunnen we uit deze legende leren dat we ook met beleid met onze lichaamskracht om moeten springen.

Wij behoren ons voertuig niet af te beulen, we mogen ons gereedschap niet verwaarlozen en misbruiken, we dienen onze woning niet uit leven, maar als we in volle Wijsheid verstandig met de ontvangen Kracht omgaan zal het resultaat Schoonheid zijn.

¹) Prins Parcival was naarstig op zoek naar de heilige graal. Hij heeft hem in de oorspronkelijke versie van het verhaal nooit gevonden. Het gedicht is door verschillende opvolgers voltooid. In deze versies wordt de graal uiteindelijk wél gevonden. Wellicht is hier de wens weer de vader van de gedachte. Iedere zoeker zal uiteindelijk het onophoudelijke dwangmatige zoeken dienen te staken om zich in vrede en rust in te stellen voor het vinden van het ultieme antwoord. Dan kan zich het inzicht vormen dat de Heilige Graal het symbool is van de Universele Liefde, Wijsheid en Waarheid die zich ten slotte in ieder mens kan manifesteren. Ieder mens is dus in essentie een Parcival en daarmee ooit in staat tot een alles opofferende Liefde.

Index